Et avanceret kig på arabisk iʿrāb: kasusendelser, komplekse kasusregler og følgeled (tawābiʿ), præsenteret som de klassiske grammatikregler på arabisk.
الفاعل مرفوع وعلامة رفعه الضمة
Subjektet (fāʿil) står i nominativ, og dets tegn er damma.
المفعول به منصوب وعلامة نصبه الفتحة
Det direkte objekt (mafʿūl bihi) står i akkusativ, og dets tegn er fatha.
البدل مطابق للمبدل منه في الإعراب
Erstatningen (badal) stemmer overens i kasus med det ord, det erstatter.
النعت يتبع المنعوت في الإعراب والعدد والنوع
Adjektivet (naʿt) følger det navneord, det beskriver, i kasus, tal og køn.
المضاف إليه مجرور بالكسرة الظاهرة
Det andet led i en genitivkonstruktion (muḍāf ilayhi) står i genitiv, markeret med en synlig kasra.
بدل البعض من الكل يتبع المبدل منه في إعرابه
Erstatningen af delen for helheden (badal baʿḍ min kull) tager samme kasus som det ord, det erstatter.
المعطوف على منصوب يكون منصوباً مثله
Et ord, der er sideordnet med et ord i akkusativ, står også i akkusativ.
الحال قد تكون جملة فعلية أو اسمية في محل نصب
Omstændighedsleddet (ḥāl) kan være en verbal- eller nominalsætning, der står i akkusativposition.
التمييز اسم نكرة منصوب يزيل الغموض
Præciseringen (tamyīz) er et ubestemt navneord i akkusativ, der fjerner tvetydighed.
المضاف إليه لا يُنوّن بل يُجرّ بالكسرة
Genitivleddet i en konstruktion tager ingen nunation (tanwīn) og markeres i genitiv med en kasra.
جملة الصلة لا محل لها من الإعراب
Relativsætningen (ṣila) har ingen grammatisk kasusposition.
الخبر المفرد مرفوع أو منصوب حسب الناسخ
Et enkeltordsprædikat (khabar) står i nominativ eller akkusativ afhængigt af det abrogative verbum eller partikel (nāsikh), der styrer det.
اسم كان مرفوع وخبره منصوب
Subjektet for kāna står i nominativ, og dets prædikat står i akkusativ.
المصدر يُعرب حسب موقعه في الجملة
Verbalsubstantivet (maṣdar) får kasus efter sin plads i sætningen.
المستثنى بإلا منصوب إذا كان الكلام تاماً مثبتاً
I en undtagelse med illā står det undtagne navneord i akkusativ, hvis sætningen er komplet og bekræftende.
المستغاث يُجرّ بلام مفتوحة: يا لَلقومِ
Navneordet, der kaldes på for hjælp (mustaghāth), står i genitiv efter et lām med fatha: yā la-l-qawmi (O folk, hjælp!).
المبتدأ والخبر في الجملة الاسمية مرفوعان
Subjektet (mubtadaʾ) og prædikatet (khabar) i en nominalsætning står begge i nominativ.
الفعل الماضي مبني دائماً ولا يُعرب
Verbet i datid er altid ubøjeligt (mabnī): det tager ingen kasus- eller modusbøjninger.
الإضافة تربط بين المضاف والمضاف إليه بلا حرف جر
Genitivkonstruktionen (iḍāfa) forbinder det første led og det andet led uden en præposition.
الاسم المشتق يعمل عمل الفعل في الرفع والنصب
Et afledt navneord (participium og lignende) kan styre som et verbum, idet det tager et subjekt i nominativ og et objekt i akkusativ.
المنادى العلم المفرد يُبنى على الضم
Et vokativ, der er et enkelt egennavn, er ubøjeligt, fast på damma: yā Muḥammadu.
الظرف منصوب على الظرفية
Et tids- eller stedsadverbium (ẓarf) står i akkusativ.
الفعل الناقص يحتاج إلى اسم وخبر
Et ufuldstændigt verbum (som kāna) har brug for både et subjekt og et prædikat.
تابع المرفوع يكون مرفوعاً
Et følgeled (tābiʿ) til et ord i nominativ står også i nominativ.
الحرف الذي يدخل على الفعل يؤثر على إعرابه
En partikel placeret før et verbum påvirker dets modusbøjning.
الممنوع من الصرف لا يُنوَّن ويُجرّ بالفتحة
Et diptot (mamnūʿ min al-ṣarf) tager ingen nunation og markeres i genitiv med en fatha i stedet for en kasra.
كلّا حرف ردع وبلى حرف جواب لإبطال النفي
Kallā er en partikel for afvisning og irettesættelse, og balā er en svarpartikel, der annullerer en negation ("ja, tværtimod").
السند القريب أقوى من السند البعيد
En kort transmissionskæde er stærkere end en lang.
التوابع أربعة: النعت والعطف والتوكيد والبدل
De fire følgeled: adjektiv (naʿt), sideordning (ʿaṭf), emfase (tawkīd) og apposition (badal).
إنّ وأخواتها تنصب المبتدأ وترفع الخبر
Inna og dens søstre gør subjektet akkusativ og lader prædikatet stå i nominativ.
الفعل المضارع يُجزم بعد لم وعلامة جزمه السكون
Verbet i nutid (muḍāriʿ) er jussiv efter lam, og dets tegn er sukūn.
المضاف يتقدم على المضاف إليه ولا يُفصل بينهما
Det første led i en konstruktion kommer før det andet led, og intet adskiller dem.
الحرف الناسخ يغير حكم المبتدأ والخبر
En abrogativ partikel (som inna) ændrer kasusreglerne for subjektet og prædikatet.
الاسم الموصول يحتاج إلى صلة وعائد
Et relativpronomen har brug for en relativsætning og et resumptivt pronomen, der henviser tilbage til det.
الفعل الثلاثي المجرد ينقسم إلى أبواب حسب حركة عينه
Det grundlæggende tre-bogstavsverbum er opdelt i klasser efter vokalen i dets midterste radikal.
الإعراب بالحروف للمثنى وجمع المذكر السالم
Kasusmarkering med bogstaver (ikke vokaler) gælder for dualis og regelmæssigt maskulint flertal.
تغيير الإعراب يؤدي إلى تغيير المعنى
En ændring i kasusbøjning fører til en ændring i betydning.
الفعل الجامد يلزم صورة واحدة مثل ليس وعسى
Et frossent verbum (jāmid) beholder kun én fast form, som laysa og ʿasā.
المنادى المضاف منصوب
Et vokativ i en konstruktion står i akkusativ: yā ʿAbda llāh.
البناء على السكون والضم والفتح والكسر
Ubøjelige ord er faste på sukūn, damma, fatha eller kasra.